Coffe - Tea?

Lina er litt over middels interessert i å vere stor jente. Når ho no blei 3 år so måtte smukken vekk, fordi ho var blitt stor. Ho var ikkje like interessert i det, men det har gått utrulig knirkefritt. MEN når ein då er blitt stor, ja då kan ein jo gjere det som dei store gjer, det er logisk!

Her ein dag so var det eitt eller anna me skule gjere på, men "først skal mamma drikke ein kaffikopp", sa eg. Lina for då som ei skotapil ut på kjøkkenet og eg tenkte ikkje noko meir over det før eg høyrde det byrja klirre i ein kopp. Da hadde tøttemor vore i oppvaskmaskina og henta seg ein kopp, fram med tørrkaffien, to t.skjeier i koppen og så muggen på plass under dispenseren og på med varmt vatn. Da blei eg litt overraska! Learning by doing er tingen, så dette har ho nok studert godt når me har laga kaffi til oss sjølve :O) Flinke, store, vesle Lina mi :O)

mere papa john's

Blei ikkje heilt ferdig med denne historia i forrige innlegg, for etter at me hadde kosa oss vel og lenge inne på papa john's og kosa oss enno meire på Costa så kom me over dette på vegen heim!!!!
Bikkja sitter på lasteplanet og nyt frisk luft!!! Skjønte ikkje heilt kva eg såg med det same me susa forbi på motorveken i 120km/t. Geir måtte bremse slik at bilen fekk køyre forbi oss att og eg kunne ta bilde. Stakkars bikkje, for bilen holdt faktisk 90 km/t! Men den såg ut som om den var kongen på lasteplanet der han stod ;O) Alt er mulig her i Qatar!

Middag!

Det er ikkje alltid ein gidd å lage mat, og sidan det er så godt utval i spiserier her nede har me stort sett ikkje noko problem om lysta til å koke skulle utebli :O) Ofte blir det til at me bestiller take away, men sidan Mesaieed ligg litt langt uti gokk, så er det ikkje alle restaurantar som køyrer ut. Pizza hut kom plutselig med eit tilbod. Dei køyrde ut dersom bestillinga var på 100 ryials. Dette passa perfekt for oss og naboane, for da bestile me i saman. Her forrige gang var me litt overivrige med bestillinga og sat att med mat i haug og dunge. Men kom att når me skulle bestille oss mat her ein laurdags søndag! Nei, da måtte me bestille for 150 ryials plutselig. Me prøvde å vise til brosjyre, men fekk berre til svar at sist gang hadde me jo bestilt for meir!!! Logikk! Karianne formeleg FRESA innpå kjøkkenet mitt :O) Derfor bestemte me oss for å boykotte heile Pizzahut og dra inn til Wakra og ete på Papa John's istadenfor. Dei har dessutan MYKJE betre Pizza!
Det fine med Papa John's er at vegg i vegg ligg costa. Dette er ein Starbuck's rip off, men det er veldig gode kaker og kaffi her, så da er alle fornøyde. Ikkje like god kaffi som på Starbuck's da, men heilt OK! Så da blei det Vanilje frappuchino på ungane og kaffi på oss og kaker på heile gjengen. Mmmmmm kjem til å sakne dette ja!
Tøffare enn toget, og litt til. Skikkelege globetrottarar er dei blitt desse ungane våre!
Til dei som ikkje allreie har skjønt det, så bestilte Lina seg sjokoladekake! Den var omlag like stor som eit hus! Men smaka kjempegodt. Marcus bestilte seg Tiramisu kake og den smaka visst godt den og. Men mor fekk ikkje smake ein einaste bit! Guten kleste i seg ALT aleine, og den var ikkje liten den heller.
Kva gjer ein når ein er minstemann som verken får Pizza, kake eller frappuchino? Jo ein køyre fly! Sjekk ut den truten da! :O) Ein kjekk dag, med kjekke naboar!

Gutteklubben frisk og freidig!

Marcus var ein skikkelig innegut når me kom ned her. Det var helst data, PSP og PS3 som gjaldt. Trur det var like før auga blei heilt firkanta flatskjerm ei lita stund. Men no er han også utegut! Han likar godt å sykle, eller køyre på trøbilen. Her er eit virr-varr av gater å utforske og gutta boys tar saken. Her har dei tegnestund ute, for det er Marcus sin nye lidenskap. FARGELEGGING! Som han hata for eit halvt år sidan! Det er fort det endrar seg ja! Men det er jo varmt og klamt ute, so her måtte dei ha seg ein liten pause. Då smakar det godt med litt juice og potetgull, sidan det var laurdag og godtedag! Mange gode vener, som skal bli sakna. Godt at nokon av dei skal vere her til hausten også, så er det noko å sjå fram til, og litt lengre tid før ein må ta skapleg farvel. Inntil då er det berre ;På gjensyn!

Hanging tough!

Lina mor og "Bastian" er også eit radarpar. Lina forgudar han og går gjerne på besøk te han og dei store gutane. "Eg er glad i Bastian, mamma, og i store Marcus og eg er glad i Alfi og!" Om Sebastian er like glad for den nasegruse beundrina er ein anna sak, men han er tolmodig med ho. Ho er heldig så får sånne kjekke "reserve-storebrødre" her i Qatar. Eg trur nok ho skal sakne dei når ho kjem heim att!!!

Full fres!

Pusane veks og blir søtare og søtare for kvar dag. Papsen er litt betatt av dei han også, og håpar i sitt stille sinn at me får gitt dei bort. Det håpar eg og, for det skal ikkje bli enkelt å avlive desse småtrolla nei!!!

Dei har byrja utforske livet utanfor kassa no. Nemi blir litt stressa av dette, for plutseleg er dei over alt, og kven skal ho hanke innatt først. Ho tykkjer det er tryggast når dei er vel plassert oppi kassa alle mann. Dette er sjølvsagt fånyttes. Så fort ho har putta dei oppi att, så er dei utatkomen. Dei tek liksom fart og hiver seg over kanten da. Dei har også byrja "slåss" litt med kvarandre. Bite i øyrer og hale, og skuggebokse litt. Full fres dagen lang med andre ord!

Knoll og Tott!

Lina er fryktelig glad i Oliver, og omvendt, men som alle gode "ekteskap" så blir det litt ufred innimellom. To sterke personligheter som møtes her! Men så fort de får sjansen søker de til kvarandre. Her er det tegning som står på programmet. Olive er veldig flink til å fargelegge, han var tidlig ute på det området. Mens Marcus som 1.klassing satt og slurva langt utom kanten, sat han som andektig 4 åring og påpeika at det var viktig å halde seg INNANFOR strekane, noko han også gjorde!

Lina er jo heller ikkje så flink til dette med å halde seg innanfor bildet, ei heller at det skal vere realistisk det ho fargelegg. Her får perfeksjonisten Oliver litt problem. Samtidig som han er djupt konsentrert om sitt eige arbeid, så må han gløtte litt bort på ho tøttemor som berre "øydelegg" bildet sitt. Da får ho påpeik med ein gang! "NEI, LINA! Ikkje sånn, det skal ikkje vere den fargen der. Sjå her skal eg vise deg" Å sånn driv dei på. Han prøver etter beste evne å hjelpe og ho drit fullstendig i det. Men viss ho er rett heldig får ho snike seg til å rable litt i boka hans mens han hjelper ho. Da går alarmen på Oliver og Lina er såre fornøyd med livets tilstand. Å sånn går nu dagan :O)

Markens Grøde

Qatar har, som alle nok har skjøna, eit noko anna klima enn det me er vant med i Noreg. Det har me nokre stakkars få sommarmånadar til å få utfolde oss utandørs, og det er ikkje alltid ein greier å lure seg unn frost og øydeleggelse då heller. Her nede er det ein anna sak. Om sommaren er det rett nok litt varmt, men framleis mulig å få litt av kvart til å gro. Men i vintermånadane er det YPPARLEG klima her nede og ting veks som ugras. Litt moro å prøve å dyrke litt ting og tang, så tomater blei det litt av.
Meir artig var det då Solveig, Katrine og eg var i plantesouqen og fann maiskorn. Joda! Dette var berre å putte rett i sanden så skulle dei kome opp. Kvar plante kunne gi ca 3 mais fekk me beskjed om. Eg og Katrine heim og planta. Ingen av hennar korn kom oppatt!!!! Mens eg fekk 4 planter til å spire. Eg tykte litt synd i Katrine so eg gav ho ei plante, som plaster på såret :O) Å vil du tru ka den veks!!!! Den eine planta har kome med 5 kolbar!!!!! Det er like mykje som eg har fått på mine andre tre til saman! Så no gledar me oss berre til at dei skal bli ferdig modna slik at me kan ha mais fest. Grilla mais med smør og salt...... Mmmmmmm!
I bytte for maisplanta fekk eg paprika planter av Katrine. Eg fekk 5 stk, men berre ei av dei kom med frukt. Så ein liten grøn rakkar blei det på meg, skrukkete og fin :O) Men litt stas med sjølvdyrka, det må eg seie! Men no skal gubben vere aleine her nede i fleire månadar, så då er det vel ikkje att ei levandes plante når eg kjem att er eg redd :O)

Kebab to the people!

Geir er egentlig ein tiger på kjøkkenet, berre innsatsviljen er til stades. Han har til no hatt ein signatur-rett som han står for og det er chilli con carne. Den er kjempegod!!! Men her ein dag var gubben på googling veit du og kom opp med oppskrift på KEBAB! Då var det gjort! Mor måtte handle og så sette me i gang ein ettermiddag. Me fann ut at dette var mat som rakk til mange så me inviterte like godt gode naboar på begge sider av oss! Det var stor fallhøgd her; enten suksess eller fiasko, då me ikkje hadde testa ut verken rett eller oppskrift før.... Men skitt au, den som intent våger osv.
Det blei heldigvis SUKSESS! Det smaka kjempegodt og både små og store skuffa innpå. Den litt eldre garde mimra kanskje til seine laurdagskveldar då ein i alt overmot overbeviste seg sjølv om at det var fult brukbart å ete kebab! Habitten bar ofte preg av dette tidleg ein søndags morgon :O)
Til og med dei yngste i flokken tykte dette var ok mat. Her var det berre å plukke det ein lika inn i lefsa og rulle att. ! Så no har gubben fått to signatur rettar, og mor ser fram til ferdig middag rett som det er etter at me har kome heim ;O)

Velkomen til gjørmesouqen!

Det er ikkje så ofte det regnar her i Qatar, og eg meiner det var kalkulert med ca 5 regndager i året når me kom ned. I så måte har det regna MYKJE, i allefall meir enn 5 dagar! Men me klagar ikkje. Det er faktisk litt deilig med forandring i veret, og det blir så frisk luft etterpå. MEN, det er jo alltid eit men! Det blir noko forferdelig gjørme og gris her nede etter regnet. Alt er jo dekka med eit lag sand, så når det har regna SYNES det godt! Ungane tykjer jo det er stor stas med regn. Vatn er vatn, den er internasjonal! Marcus og Eirik fann seg eit godt gjørmehol her ein dag etter det hadde regna. Du kan seie det slik at me slapp å lure på kva dei hadde gjort på!
Dei var dekka i skit frå top til tå. Det surkla i ska når dei gjekk, og som de ser her, var det ein grunn til det!
Det var med andre ord tid for eit fotbad!!! Så då sat dei der da, begge to, bed beina godt planta i kvar sin balje med fotbad og kosa seg verre. Papsen, som måtte til å vaske sko og syklar var ikkje like imponert. Kunne fungert godt som avløysar for Karlsons Klister den gjørma der fekk eg inntrykk av. Men dei blei nå reine att både gutane, skoa og syklane, så alt i alt var det vel ganske kjekt vil eg tru ;O)

Hello Kitty!

Kattepusane veks og vert større for kvar dag som går. Dei er berre så nydelege!!! Dei er byrja kravle litt opp på kanten av kassen for å sjå på verden utanfor. Då hjelp det sjølvsagt litt at Lina har vore så flink å preparere for dei. Ho MÅTTE sjølvsat rive av eine hjørnet på isoporkassen og demolere den i tusen bitar OPPI kassa. Det såg jo ut som det hadde vore snøstorm oppi der :O) Men dei tykte i allefall at mamma var bra egoistisk som ikkje ville dele kattemat med seg desse to som her heng over ripa. Det er Pondus og Tigern trur eg. Dei tre brandete er så like at det iblandt er vanskeleg å sjå forskjel på dei.
Dei er også så smått byrja leike seg litt. bit litt i øyrer og hale på kvarandre og fektar litt med potane sine der dei sjanglar rundt. Dei er ikkje heilt stø på labben enno kan du seie, men her ein dag fekk Tiger'n skikkelig fart på seg der han dura rundt i ring nedi kassen. Litt ustø, men det såg gøy ut! Dei andre berre kika dumt på han :O) her er det Jokke og Gyda som er i farta.
Dei er jo berre sååååååå søte desse småtrolla. Dette er Jokke og Melis. Melis er skapleg selskaps-sjuk og når eg kjem so er ho den første som møter handa mi for litt kos, og sidan er det ei remjing og ei bersle etter å kome opp. Når ho so har fått kome opp så er det like mykje jamring for å kome nedatt :O) Det blir litt sånn ubestemmeleg, alla "det satt to katter på eit bord" :O)
Litt ettertenksom Gyda her... Ho er litt sjef denne dama her, og ho kranglar gjerne med brødrene om puppen. Melis er litt meir push-over. Ho er meir verbal. Denne vesle frøkna her hissa seg opp første gangen eg var bak vanntanken for å sjå på dei, så innstinkta er nok vel-utvikla. Men no er ho ei skikkelig kosejente, og den finaste ungen i kullet.
Nemi er skikkelig kattemor og ligg stort sett på rygg med puppen tilgjengeleg. Litt vask må til innimellom, så det er ikkje mykje griseri i kassen hos dei nei! Reint og fint! Her er det Gyda som får seg ein omgang.. Det skal bli spanande å sjå korleis det går når dei byrjar gjere frå seg, om ho greier å lære dei det. Sjølv er jo Nemi ein utekatt, og ho har ikkje gjort i frå seg inne hos oss den tida ho har vore der. Men eg kan godt tenke meg at ungane lærer å gjere frå seg i ei kasse snarare enn ute i hagen min. Det kan bli litt heavy med 5 stykker. Nemi gjer heller ikkje frå seg i hagen, men ho kan jo hoppe opp på den tre meter høge muren som er rundt heile hagen vår. Det kan jo ikkje desse små nøsta. Men, men . Me får sjå det an ;O) Enn so lenge er dei berre små, søte og uskuldige. Mykje likt Lina, forutan den uskuldig biten :O)

Scrapperi-scrappe-ra!

Det blir litt tid til scrapping og hobby aktivitetar innimellom, men slett ikkje so mykje so eg hadde tenkt, nei! Men så er det litt bursdagar og andre merkedagar innimellom då veit du, og så lyt ein hoppe i det. Det er kjekt når ein berre kjem i gang!!!

Dette er egentlig ein havregrynsboks som eg fekk hjå min gode nabo. Ideèn fekk eg frå Synnøve, som er ein erfaren scrappar. Ho tipsa meg om at ein kunne bruke td. pringlesboksane til mykje rart, blandt anna gåveinnpakning.
Slik blei mitt forsøk på gåveboks. Kanskje litt barnsleg med tanke på ein konfirmant, men man tager hva man haver, så får ein utvide stempelkolleksjonen etter kvart. Har ikkje funne nokon andre som scrappar her nede, men veit dei finnes. Men saknar Gro, Camilla , TOne og Annike på scrappekveldar ja. Det er no mykje og mangt som blir fint med å kome heim att og, nett som det skal vere.

klippe, klippe, klippe

Lina har ikkje hatt nokon løvemanke å vise til, så det har vorte lite med hårklipp. Mor har klippa ho ein gang, i fjor vår før fotografering i barnehagen. Det skjedde medan jenta pussa tenner og resultatet blei deretter. :O) Her nede har ho vore ganske klar på at noko klipp blir det IKKJE. Det er VONDT og sånn er det med den saken.

Her om dagen hadde med frisøren på besøk. Luksus her i Qatar må vite, frisøren kjem på døra til deg:O) Da fekk me med list og lempe lokka og lura ho til å ta turen opp på stolen. Ho var MEGET skeptisk til dette og følte nok at no blei ho godt lurt! Men som de ser vart resultatet eit stort smil og ho var så stolt fordi ho hadde klippa seg. So no er det litt mindre floker å kjempe mot!

Æ kan bake!

Ungane er van med at ho mor bakar og styrer på tidt og ofte. Me inviterer gjerne naboane på prøvesmaking. Karianne har aldri lagt skjul på at ho ikkje trives SÅ godt på kjøkkenet, men når lysta kjem over ho, så har ho mykje godt å by på ho også, som desse skulebollane ho diska opp med laurdags morgon. Mmmmm, ingenting er så godt som skuebollar.

Det som var litt morosamt var at når ungane kom springandes og bråstoppa fordi dei såg deilige bollar på bordet, snudde dei seg til meg og spure: Kan me få ein bolle og mamma???? Eg sa som sant var at det er ikkje mine bollar, så det kan ikkje eg bestemme. Lina såg seg rund bordet og stoppa ved Karianne. So snudde ho seg til meg att og eg forventa at ho skulle spørje om det var Karianne sine bollar. Men neida :O) Ho ser på meg og seier: Kven er det då som har baka bollar???? At det var Karianne trudde ho ikkje noko på :O) Av fulle folk og born skal ein få høyre det heiter det seg. Me fekk oss ein god latter i allefall.

Tykte Daniel var bra stilig i supermanndrakta si! Så den måtte eg berre ha med. :O) Han er blitt så stor no, ein skikkelig skøyar, sjølv om han er litt meir gneten på smila sine. Får berre sånne lure, halvdregne flir. Pønske sikkert på noko faenskap. Det har han sikkert etter far sin, sidan han har høgden etter mora ;O)

These are a few of my favourite things..

Me har lenge gått å venta på at Nemipusen skulle få kattungar. Det vil seie, me har venta heilt sidan ho kom i oktober, for ho esa jo ut. Dette skuldast nok berre tilgang på mat, noko katten visste å forsøyne seg av. Men over nyåret blei det reine Romeo og Julie tendensane uti tunet her. Det aula med grakatter over alt, og prinsessa sprada rundt og avviste dei fleste. Men so blei ho ferska av naboen sin son på 7 år:

- " Du Britt Kari, Nemi pusen er med dei andre pusekattane!"

-Det går bra det så lenge dei er snille med kvarandre.

-Men eg vett ikke om han va snill med ho, for han hoppa opp på ryggen henna!!!!

:O) Kva svarar ein då ????

Så blei katten større og større og tyngre og tyngre. Heten steig og den torde til og med legge seg under sykasen til Karianne. Det må då seiast at Karianne ikkje liker katter, og har sett seg i respekt hos Nemi. " Du går ikkje over trappa mi Nemi!!" Så styrer Nemi pusen fint utom og held seg hos oss. Men hagen til Karianne har ho alltid lika, men etter at Karianne byrja vatne favorittplassane gjevnleg har ho ikkje vore der så mykje heller. Det var nesten her eg rekna med ho skulle fø kattungane..

Så forsvann Nemi pusen! Eg skjøna jo at ho sikkert skulle føde, og ville gjerne finne ho slik at det ikkje blei villkatter av heile gjengen. Eg gjekk feltet rundt å leita under alle busker, ropa og lokka, men ingen Nemipus. Då hadde eg ikkje sett ho sidan kvelden før. Litt tusken for eg heim og sat i bakhagen med Geir. Då eg tok til å vatne høyrde Geir brått ein lyd. Kva var det bak tanken ???? Og når eg åla meg inn så låg Nemipusen der, med sine fem søte små kattungar.

Korleis ho har kome seg dit skal fulane vete. Ho var i allefall for tung til å hoppe opp på muren når ho var gravid, så mitt forslag er at ho har født dei utanfor i buskene og så flytta ein og ein inn i hagen min. Ikkje veit eg og ikkje bryr eg meg. Det viktigaste er at dei er her og me kan kose med dei :O) Så gjenstår det berre å finne heimar til dei........

Long time no see

Så var Mesaieed 763 tilbake på blog også. Det er synd å seie eg har vore flink, men det har ein samanhang med dårlig nett og anna å finne på enn å sitje framfor datamaskina akkurat når me hadde nett. Når enn på dagen det måtte vere.

Det har sjølvsagt skjedd mykje og mangt sidan Eid-ferien i september. Me nemner besøk frå Noreg, Kari og Trygve, samt May Britt, Rune og Bjørnar, juleførebuing, Bestemor, Bestefar og Onkel på julebesøk, Trond og Camilla i februar og Rine og Adrianne i mars.

Innimellom alle desse besøka har det sjølvsagt vore både små og store hendingar i gata, kvardagen vår. Me har blandt anna fått nye naboar. Bjørg og Svein Gustav flytta til Wakra og me fekk in eit par frå mosambiq med 3 barn. ME SAKNAR BJØRG OG SVEIN GUSTAV:O)

No skal me forsøke halde liv i blogen ei stund framover, men lovar ingenting ;O)