Rosa PSP

Lina har lenge ønska seg ein Psp sånn som broren har. Ho greier jo ikkje å spele so mykje på den, men DU VERDEN så flink ho er til å trykke! Og so kan ein jo spele musikk på den, og sjå film på den, alt dette er av interesse.

Ettersom eg no skal reise heimover med dei aleine har me gått til anskaffelse av det me trudde var ein rosa Psp. Den var då lilla, men prisesse vil ikke godtok det glatt. Med eit Hello Kitty spel på kjøpet var alt perfekt.... bortset frå den vesle tingen med å handtere den da :O)

Så ettersom ho ikkje får til å pusle, og heller ikkje ser ut til å vere så interessert i å lære det sit ho ofte å ser på dei andre som spelar det, mens ho legg beslag på Marcus sin psp og diggar AC/DC og rokkar vilt :O)

nedteljingskalender

Sjølv om me har det alletiders her i Qatar så er det ikkje fritt for at me lengtar litt heim no. Ungane har masa lenge. Dei saknar Dino, bestemor og besta og dei skønar nok ikkje kor nær avreisa egentlig er... Det er mykje som skal pakkas og ordnas før den tid, men me ligg ganske bra i rute.

3 veker er sjølvsagt mykje lenger for små barn enn for travle vaksne, så me laga oss ein nedteljingskalender..... Snart så er me heime. :O)

bleiekake til Danisk

Våre indiske vener over gata fekk seg ein fin liten gut i slutten av April. Dei er hindiar og øsnka seg ikkje noko gåve, babyen hadde det den trengte. Men det er jo litt tuske å gå på besøk utan gåver, så me mekka i hop ei bleike-kake. Her kan ein jo for såvidt putte det meste inni, men sidan me kunn skulle ha bruksting begrensa det seg litt. Det blei ein smukk, ei tåteflaske, negleklippar, skeier, tannkost, stellekrem, babyolje og eit par fine sokke-sko som me ikkje greidde å gå i frå.... I tillegg hadde me med oss ei stor korg med kanelbollar!

Når me kom over låg heile huset og sov! Det var kviletid og der kom me trampandes. Guten, Danisk , var berre så søt og ganske lik bror sin. Ein liten innsurra bylt som låg og sov i ei diger dobbeltseng :O) Rino diska opp med kaffi og snacks, noko som faktisk var ganske godt. Me hadde friskt i minne forrige besøk til indisk familie, så me var forsiktige med å ta til oss :O)

Pappan i huset viste stolt fram bileter frå heimstaden i nord-india, og det var nesten som å sjå Noreg faktisk! Så kom det 17.mai bileter på rekke og rad. Førre året var han på Sundalen under 17.mai og det tykte han var ei fin oppleving.

Det er kjekt å treffe så mange, flotte nye folk, men synd at me ikkje har meir omgang med dei. Men kulturen og språket, samt religion set sine grenser. Men me prøver... :O)

Gyda

Lina har funne sin favoritt blandt pusane: GYDA! Ho er forsåvidt alle sin favoritt, for ho er søt! Men stakkars kreket får virkelig gjennomgå! Ho vert hipsa og boren frå morgon til kveld, kneft og innpakka i teppe.... Må sjå på film og ligge rolig. Eg trur i blandt at ho spelar død for å få fred, for med ein gang Lina ber ho inn i stova so legg ho seg pang ned og søv! Katatonisk sjokk er jo og ein muligheit. Ho blir i allefall sosialisert søte, vesle Gydamori vår!

Evigheitskule

Marcus har lenge masa på oss om han ikkje kan få evigheitskule! Dette har me sagt nei til då tanken på eit godteri som skal vare i fleire veker, der du tek det fram for å sleike på det, puttar det tilbake i posen for å gjennta prosessen med jamne mellomrom har vore lite tiltrekkandes .... Men her om dagen fann eg ei som var ganske lita, så eg tenkte han endeleg skulle få ønsket oppfylt! Og gjett om guten vart glad!!!!!!!!!!!!!! Sidan kosa han seg vel og lenge, og her ser de resultatet. Det er visst slik at det er forskjellige lag i kule, og han har no kome inn til det gule! Men det er vel inga tvil om at det ytterste laget var KVITT!

17.mai

17.mai kjem enten ein er her eller der i verda. Merkeleg no, så tykkjer eg nesten dagen vert enno meir stas når ein er utanfor landegrensa. Slik var det i England også. Ein får skikkeleg nasjonalkjensle denne eine dagen som verkeleg er VÅR!

Dagen starta med flaggheising, fedrelandssong og appell ved skulen. So bar det avgårde i tog. Skikkelig varmt i 41 varmegrader, men også flott med mange festkledde menneske og hornmusikk, noske flagg og høge hurra rop; nett slik det skal vere på 17. mai.

Etter at me var ferdige på skulen gjekk me heim, da var det pause i programmet fram til klokka 17.00. Heime kokte me rømmegraut etter tante most si oppskrift. Den blei kjempegod, også dette gav 17. mai stemning :O)

Så var det å pynte 17.mai kake. Kvar familie skulle ha med seg ei kake til tilstellinga, så det var litt av eit kakebord der, med rundt 500 påmelde!!!! Mykje godt å velge i. Det var forferdelig med mygg der nede, så me holdt nesten ikkje ut! Men tanken på gratis tur retur billett doha/Oslo holdt oss der, men desverre var det ikkje vår lukke denne dagen. Naboen derimot vann eit flott foto trykk på ramme :O) Nokon har flaks, andre ikkje. Det var i allefall ein flott dag saman med gode vener.

guitar hero!

Eg har i mange år masa på Geir om at han bør skaffe seg eit par med briller. Litt greitt med avlasting frå linser innimellom. Men som dei fleste veit så er det både dyrt og dyrt :O) med briller i Noreg. Her nede kan du gjere reine brille-kuppet!!

Så etter at eg fekk drege han med meg til brillebutikken kom han heim med dette police paret. Snedden kar :O)

Geir har alltid vore glad i musikk, han har berre ikkje praktisert det. Men nå har han snakka ein del om at han kunne tenke seg å lære gitar. Og når han først tenker å gjere noko med saker og ting, ja då går det fort! Så her ein dag stod det ein epiphone less paul i stova. Det øves flittig kvar dag, og målet skal nok nåast. No har han noko å drive med dei vekene han skal vere aleine her i sommar :O)

den som sover synder ei

Kattungane er eit naturleg midtpunkt i kvardagen. Lina bur meir inne på rommet deira enn ho gjer med oss andre. Du kan trygt seie dei får køyrt seg litt desse søte små. Dei kjem i allefall til å vere vane med handtering når dei får ny heim ein gogn.

Ho tykkjer jo det er enormt stas å ha dei inn i stova. No er ikkje Lina favorittpersonen deira, då ho kan vera noko valdsam med dei, men å få ligge på bringa has far for å sova, det er greitt. Etterkvart som Lina bar inn fleire og fleira pusar hadde han til slutt heile bøttebaletten på 5 kattungar sovande oppå her. Då lika han far seg godt :O)

tannlaus

For ei tid tilbake kom Marcus og viste meg at han hadde fått ei laus tann! sidan mora sjølv var så seint ute med sin tannfelling var eg ikkje byrja vente på dette enno. Men det gjekk ikkje mange dagane før guten ein kveld (4/4) kom styrtande inn i stova då han stod å pussa tenner. Tanna hadde nemleg dotte ut!!!! Så nå går han rundt å gliser med eit gapande hol. Guten vår held på å bli stor.....

Benny Hill!

Ørkenkøyring er ein del av kvardagen her nede. Kvar fredag køyrer det ut koloner til Innland Sea. Det er in tarm av den persiske gulfen som snik seg inn i grensa mellom Qatar og Saudi Arabia. Det er to typar køyring som gjeld; dynekøyring eller salt tracket. Ettersom sjøen stadig krympar er det blitt ein hardpakka veg i det gamle leiet. Dette er ei mindre spanande rute, men også mindre krevjandes for sjåføren. Fram til jul var det Geir som køyrde i ørkenen, for då hadde han jo fri kvar fredag. Etter at han byrja på skift var det enten å peise ut sjølv, eller å stå over. Til slutt fekk eg mota meg opp, men eg tok altså Salttracket :O)

Uansett kva rute du tek endar du opp ved ei dyne som blir kalla for Benny Hill. Den er rimeleg bratt og det er skikkelig sug i magen fyste gongen ein hiv seg utover den. Andre turen min ut i ørkenen som sjåfør var når Adrianne og Rine var på besøk. Første gangen køyrde eg utanom Benny Hill, men det er jo litt kjekt for besøket å oppleve slikt, så eg heiv meg avgarde. Sjølv om eg hadde vore med på sklituren ned som pasasjer, var det eit kjempe kick som sjåfør og - og biletet talar for seg sjølv ;O)

Thunder and lightning, very very frightning!!!

Stort sett kan me skilte med mykje fint ver her i Qatar. Sol, sol, sol, fin temperatur og lekre forhold. Men ettersom det er relativt høg luftfukt her nede, så er det også ein del torebyger. Det har i allefall vore det i vinter. Me har vel jul-afta friskt i minne. Da var eg nesten litt imponert over Lillian! Ho som er SÅ redd for torever greide å holdes eg ganske rolig :O) Det er litt dårlige bilder her, for dei er tatt med mobilen, men øverst her er om kvelden før uveret sette inn.
Me hadde gått og kjent på kor klamt det var heile dagen, så når det begynt sprang eg og Karianne ut med fotoapparata med ein gang. Og for eit lyshow det blei! Det tora og buldra i eitt idle bankande og lyna lyste opp heile himmelen!
Du ser liksom litt fargeforskjell fra det første biletet i dette innlegget. men å fange eit lyn er jo ikkje det enklaste, for det er jo over før kamera rekk å reagere, men ved å ni-knipse i ett så fekk eg inn eitt blinkskot til slutt.
Ganske imponerande og eg må seie eg er litt facinert av lyn.... Fint å sjå på sa mamma, men du kan ha det der nede, for eg vil ikkje ha det!

Coffe - Tea?

Lina er litt over middels interessert i å vere stor jente. Når ho no blei 3 år so måtte smukken vekk, fordi ho var blitt stor. Ho var ikkje like interessert i det, men det har gått utrulig knirkefritt. MEN når ein då er blitt stor, ja då kan ein jo gjere det som dei store gjer, det er logisk!

Her ein dag so var det eitt eller anna me skule gjere på, men "først skal mamma drikke ein kaffikopp", sa eg. Lina for då som ei skotapil ut på kjøkkenet og eg tenkte ikkje noko meir over det før eg høyrde det byrja klirre i ein kopp. Da hadde tøttemor vore i oppvaskmaskina og henta seg ein kopp, fram med tørrkaffien, to t.skjeier i koppen og så muggen på plass under dispenseren og på med varmt vatn. Da blei eg litt overraska! Learning by doing er tingen, så dette har ho nok studert godt når me har laga kaffi til oss sjølve :O) Flinke, store, vesle Lina mi :O)

mere papa john's

Blei ikkje heilt ferdig med denne historia i forrige innlegg, for etter at me hadde kosa oss vel og lenge inne på papa john's og kosa oss enno meire på Costa så kom me over dette på vegen heim!!!!
Bikkja sitter på lasteplanet og nyt frisk luft!!! Skjønte ikkje heilt kva eg såg med det same me susa forbi på motorveken i 120km/t. Geir måtte bremse slik at bilen fekk køyre forbi oss att og eg kunne ta bilde. Stakkars bikkje, for bilen holdt faktisk 90 km/t! Men den såg ut som om den var kongen på lasteplanet der han stod ;O) Alt er mulig her i Qatar!

Middag!

Det er ikkje alltid ein gidd å lage mat, og sidan det er så godt utval i spiserier her nede har me stort sett ikkje noko problem om lysta til å koke skulle utebli :O) Ofte blir det til at me bestiller take away, men sidan Mesaieed ligg litt langt uti gokk, så er det ikkje alle restaurantar som køyrer ut. Pizza hut kom plutselig med eit tilbod. Dei køyrde ut dersom bestillinga var på 100 ryials. Dette passa perfekt for oss og naboane, for da bestile me i saman. Her forrige gang var me litt overivrige med bestillinga og sat att med mat i haug og dunge. Men kom att når me skulle bestille oss mat her ein laurdags søndag! Nei, da måtte me bestille for 150 ryials plutselig. Me prøvde å vise til brosjyre, men fekk berre til svar at sist gang hadde me jo bestilt for meir!!! Logikk! Karianne formeleg FRESA innpå kjøkkenet mitt :O) Derfor bestemte me oss for å boykotte heile Pizzahut og dra inn til Wakra og ete på Papa John's istadenfor. Dei har dessutan MYKJE betre Pizza!
Det fine med Papa John's er at vegg i vegg ligg costa. Dette er ein Starbuck's rip off, men det er veldig gode kaker og kaffi her, så da er alle fornøyde. Ikkje like god kaffi som på Starbuck's da, men heilt OK! Så da blei det Vanilje frappuchino på ungane og kaffi på oss og kaker på heile gjengen. Mmmmmm kjem til å sakne dette ja!
Tøffare enn toget, og litt til. Skikkelege globetrottarar er dei blitt desse ungane våre!
Til dei som ikkje allreie har skjønt det, så bestilte Lina seg sjokoladekake! Den var omlag like stor som eit hus! Men smaka kjempegodt. Marcus bestilte seg Tiramisu kake og den smaka visst godt den og. Men mor fekk ikkje smake ein einaste bit! Guten kleste i seg ALT aleine, og den var ikkje liten den heller.
Kva gjer ein når ein er minstemann som verken får Pizza, kake eller frappuchino? Jo ein køyre fly! Sjekk ut den truten da! :O) Ein kjekk dag, med kjekke naboar!

Gutteklubben frisk og freidig!

Marcus var ein skikkelig innegut når me kom ned her. Det var helst data, PSP og PS3 som gjaldt. Trur det var like før auga blei heilt firkanta flatskjerm ei lita stund. Men no er han også utegut! Han likar godt å sykle, eller køyre på trøbilen. Her er eit virr-varr av gater å utforske og gutta boys tar saken. Her har dei tegnestund ute, for det er Marcus sin nye lidenskap. FARGELEGGING! Som han hata for eit halvt år sidan! Det er fort det endrar seg ja! Men det er jo varmt og klamt ute, so her måtte dei ha seg ein liten pause. Då smakar det godt med litt juice og potetgull, sidan det var laurdag og godtedag! Mange gode vener, som skal bli sakna. Godt at nokon av dei skal vere her til hausten også, så er det noko å sjå fram til, og litt lengre tid før ein må ta skapleg farvel. Inntil då er det berre ;På gjensyn!

Hanging tough!

Lina mor og "Bastian" er også eit radarpar. Lina forgudar han og går gjerne på besøk te han og dei store gutane. "Eg er glad i Bastian, mamma, og i store Marcus og eg er glad i Alfi og!" Om Sebastian er like glad for den nasegruse beundrina er ein anna sak, men han er tolmodig med ho. Ho er heldig så får sånne kjekke "reserve-storebrødre" her i Qatar. Eg trur nok ho skal sakne dei når ho kjem heim att!!!

Full fres!

Pusane veks og blir søtare og søtare for kvar dag. Papsen er litt betatt av dei han også, og håpar i sitt stille sinn at me får gitt dei bort. Det håpar eg og, for det skal ikkje bli enkelt å avlive desse småtrolla nei!!!

Dei har byrja utforske livet utanfor kassa no. Nemi blir litt stressa av dette, for plutseleg er dei over alt, og kven skal ho hanke innatt først. Ho tykkjer det er tryggast når dei er vel plassert oppi kassa alle mann. Dette er sjølvsagt fånyttes. Så fort ho har putta dei oppi att, så er dei utatkomen. Dei tek liksom fart og hiver seg over kanten da. Dei har også byrja "slåss" litt med kvarandre. Bite i øyrer og hale, og skuggebokse litt. Full fres dagen lang med andre ord!

Knoll og Tott!

Lina er fryktelig glad i Oliver, og omvendt, men som alle gode "ekteskap" så blir det litt ufred innimellom. To sterke personligheter som møtes her! Men så fort de får sjansen søker de til kvarandre. Her er det tegning som står på programmet. Olive er veldig flink til å fargelegge, han var tidlig ute på det området. Mens Marcus som 1.klassing satt og slurva langt utom kanten, sat han som andektig 4 åring og påpeika at det var viktig å halde seg INNANFOR strekane, noko han også gjorde!

Lina er jo heller ikkje så flink til dette med å halde seg innanfor bildet, ei heller at det skal vere realistisk det ho fargelegg. Her får perfeksjonisten Oliver litt problem. Samtidig som han er djupt konsentrert om sitt eige arbeid, så må han gløtte litt bort på ho tøttemor som berre "øydelegg" bildet sitt. Da får ho påpeik med ein gang! "NEI, LINA! Ikkje sånn, det skal ikkje vere den fargen der. Sjå her skal eg vise deg" Å sånn driv dei på. Han prøver etter beste evne å hjelpe og ho drit fullstendig i det. Men viss ho er rett heldig får ho snike seg til å rable litt i boka hans mens han hjelper ho. Da går alarmen på Oliver og Lina er såre fornøyd med livets tilstand. Å sånn går nu dagan :O)

Markens Grøde

Qatar har, som alle nok har skjøna, eit noko anna klima enn det me er vant med i Noreg. Det har me nokre stakkars få sommarmånadar til å få utfolde oss utandørs, og det er ikkje alltid ein greier å lure seg unn frost og øydeleggelse då heller. Her nede er det ein anna sak. Om sommaren er det rett nok litt varmt, men framleis mulig å få litt av kvart til å gro. Men i vintermånadane er det YPPARLEG klima her nede og ting veks som ugras. Litt moro å prøve å dyrke litt ting og tang, så tomater blei det litt av.
Meir artig var det då Solveig, Katrine og eg var i plantesouqen og fann maiskorn. Joda! Dette var berre å putte rett i sanden så skulle dei kome opp. Kvar plante kunne gi ca 3 mais fekk me beskjed om. Eg og Katrine heim og planta. Ingen av hennar korn kom oppatt!!!! Mens eg fekk 4 planter til å spire. Eg tykte litt synd i Katrine so eg gav ho ei plante, som plaster på såret :O) Å vil du tru ka den veks!!!! Den eine planta har kome med 5 kolbar!!!!! Det er like mykje som eg har fått på mine andre tre til saman! Så no gledar me oss berre til at dei skal bli ferdig modna slik at me kan ha mais fest. Grilla mais med smør og salt...... Mmmmmmm!
I bytte for maisplanta fekk eg paprika planter av Katrine. Eg fekk 5 stk, men berre ei av dei kom med frukt. Så ein liten grøn rakkar blei det på meg, skrukkete og fin :O) Men litt stas med sjølvdyrka, det må eg seie! Men no skal gubben vere aleine her nede i fleire månadar, så då er det vel ikkje att ei levandes plante når eg kjem att er eg redd :O)

Kebab to the people!

Geir er egentlig ein tiger på kjøkkenet, berre innsatsviljen er til stades. Han har til no hatt ein signatur-rett som han står for og det er chilli con carne. Den er kjempegod!!! Men her ein dag var gubben på googling veit du og kom opp med oppskrift på KEBAB! Då var det gjort! Mor måtte handle og så sette me i gang ein ettermiddag. Me fann ut at dette var mat som rakk til mange så me inviterte like godt gode naboar på begge sider av oss! Det var stor fallhøgd her; enten suksess eller fiasko, då me ikkje hadde testa ut verken rett eller oppskrift før.... Men skitt au, den som intent våger osv.
Det blei heldigvis SUKSESS! Det smaka kjempegodt og både små og store skuffa innpå. Den litt eldre garde mimra kanskje til seine laurdagskveldar då ein i alt overmot overbeviste seg sjølv om at det var fult brukbart å ete kebab! Habitten bar ofte preg av dette tidleg ein søndags morgon :O)
Til og med dei yngste i flokken tykte dette var ok mat. Her var det berre å plukke det ein lika inn i lefsa og rulle att. ! Så no har gubben fått to signatur rettar, og mor ser fram til ferdig middag rett som det er etter at me har kome heim ;O)

Velkomen til gjørmesouqen!

Det er ikkje så ofte det regnar her i Qatar, og eg meiner det var kalkulert med ca 5 regndager i året når me kom ned. I så måte har det regna MYKJE, i allefall meir enn 5 dagar! Men me klagar ikkje. Det er faktisk litt deilig med forandring i veret, og det blir så frisk luft etterpå. MEN, det er jo alltid eit men! Det blir noko forferdelig gjørme og gris her nede etter regnet. Alt er jo dekka med eit lag sand, så når det har regna SYNES det godt! Ungane tykjer jo det er stor stas med regn. Vatn er vatn, den er internasjonal! Marcus og Eirik fann seg eit godt gjørmehol her ein dag etter det hadde regna. Du kan seie det slik at me slapp å lure på kva dei hadde gjort på!
Dei var dekka i skit frå top til tå. Det surkla i ska når dei gjekk, og som de ser her, var det ein grunn til det!
Det var med andre ord tid for eit fotbad!!! Så då sat dei der da, begge to, bed beina godt planta i kvar sin balje med fotbad og kosa seg verre. Papsen, som måtte til å vaske sko og syklar var ikkje like imponert. Kunne fungert godt som avløysar for Karlsons Klister den gjørma der fekk eg inntrykk av. Men dei blei nå reine att både gutane, skoa og syklane, så alt i alt var det vel ganske kjekt vil eg tru ;O)

Hello Kitty!

Kattepusane veks og vert større for kvar dag som går. Dei er berre så nydelege!!! Dei er byrja kravle litt opp på kanten av kassen for å sjå på verden utanfor. Då hjelp det sjølvsagt litt at Lina har vore så flink å preparere for dei. Ho MÅTTE sjølvsat rive av eine hjørnet på isoporkassen og demolere den i tusen bitar OPPI kassa. Det såg jo ut som det hadde vore snøstorm oppi der :O) Men dei tykte i allefall at mamma var bra egoistisk som ikkje ville dele kattemat med seg desse to som her heng over ripa. Det er Pondus og Tigern trur eg. Dei tre brandete er så like at det iblandt er vanskeleg å sjå forskjel på dei.
Dei er også så smått byrja leike seg litt. bit litt i øyrer og hale på kvarandre og fektar litt med potane sine der dei sjanglar rundt. Dei er ikkje heilt stø på labben enno kan du seie, men her ein dag fekk Tiger'n skikkelig fart på seg der han dura rundt i ring nedi kassen. Litt ustø, men det såg gøy ut! Dei andre berre kika dumt på han :O) her er det Jokke og Gyda som er i farta.
Dei er jo berre sååååååå søte desse småtrolla. Dette er Jokke og Melis. Melis er skapleg selskaps-sjuk og når eg kjem so er ho den første som møter handa mi for litt kos, og sidan er det ei remjing og ei bersle etter å kome opp. Når ho so har fått kome opp så er det like mykje jamring for å kome nedatt :O) Det blir litt sånn ubestemmeleg, alla "det satt to katter på eit bord" :O)
Litt ettertenksom Gyda her... Ho er litt sjef denne dama her, og ho kranglar gjerne med brødrene om puppen. Melis er litt meir push-over. Ho er meir verbal. Denne vesle frøkna her hissa seg opp første gangen eg var bak vanntanken for å sjå på dei, så innstinkta er nok vel-utvikla. Men no er ho ei skikkelig kosejente, og den finaste ungen i kullet.
Nemi er skikkelig kattemor og ligg stort sett på rygg med puppen tilgjengeleg. Litt vask må til innimellom, så det er ikkje mykje griseri i kassen hos dei nei! Reint og fint! Her er det Gyda som får seg ein omgang.. Det skal bli spanande å sjå korleis det går når dei byrjar gjere frå seg, om ho greier å lære dei det. Sjølv er jo Nemi ein utekatt, og ho har ikkje gjort i frå seg inne hos oss den tida ho har vore der. Men eg kan godt tenke meg at ungane lærer å gjere frå seg i ei kasse snarare enn ute i hagen min. Det kan bli litt heavy med 5 stykker. Nemi gjer heller ikkje frå seg i hagen, men ho kan jo hoppe opp på den tre meter høge muren som er rundt heile hagen vår. Det kan jo ikkje desse små nøsta. Men, men . Me får sjå det an ;O) Enn so lenge er dei berre små, søte og uskuldige. Mykje likt Lina, forutan den uskuldig biten :O)